“Goed licht!”

Dat lees je wel eens wanneer fotografen elkaar in fora ontmoeten en hun bericht afsluiten. Een soort van “succes” of “veel geluk”. En het is natuurlijk ook datgene wat je iedereen toewenst: een beetje licht in de duisternis, een moment van verlichting op welke manier dan ook. Wanneer ik in de studio werk zet ik het licht helemaal naar mijn hand en ben ik in mijn eigen maakbare wereld. Sta je aan het einde van een frisse novemberdag op een bijna verlaten strand dan kun je als doorgewinterd landschapsfotograaf wel wat verwachten maar, uiteindelijk,  alleen moeder natuur bedanken voor het “goede licht”.

Liefde is Alles

Het was zo’n zondagmiddag waarop je best wel wat te doen had en dat het maar niet wilde lukken: een stukje PHP code die het niet wou doen, die tien pixels marge die niet wilden blijven plakken, een volzin die niet wou lopen, m’n draadloze muis die haperde en uiteindelijk (het moet zo ongeveer kwart voor twee geweest zijn) dat het hele internet ermee ophield.
Achteraf bleek dat dat het moment geweest moet zijn dat er een geschiedenis bijgeschreven werd, dat vanaf dat moment de verleden tijd gebezigd dient te worden omtrent het wel en wee van mijn vriend.
Voltooid verleden tijd.
Zijn deadlines nét gehaald.
En in mijn verdriet lachen nu al voorzichtig kleine glimlachjes een prachtig inzicht tevoorschijn. Dat van het rotsvaste vertrouwen in de liefde. Daar kan geen dood tegenop.
 

laat me van je houden

met het gemak
van toen je er net was

de vanzelfsprekendheid
dat alles anders wordt

de geruststelling
dat alles nieuw blijft

de opwinding
dat het nooit overgaat

wees niet bang
laat me van je houden

 
“Liefde is Alles”

Dankjewel, lieve Fedde.
 

Muziektherapie

_N7K8095-Edit-Edit
Ik heb weinig bezittingen die ik écht van waarde acht. Dit is er een: na de hernieuwde kennismaking met een oude vriend en bandlid vorig jaar bedacht ik me opeens dat ik me tot een van de weinige mannen mag rekenen die ooit geschilderd is door Herman Tulp en die niet Herman Tulp zelf is.

MuziektherapieWe schrijven 1989, Herman en ik spelen in een bandje. Herman is net verhuisd naar zijn huidige woning en ik help hem met het ophangen van de gordijnrails. Als dank voor de noeste arbeid word ik uitgenodigd om model te staan voor een illustratie in het blad Psychologie. En hup, na een poosje word ik verrast met een prachtig klein schilderijtje, getiteld “Muziektherapie”. Het heeft altijd in huis gehangen en dat doet het nog. Menige gast loopt er langs en denkt meestal dat het een een wat merkwaardige foto is…..
En omdat ik donders goed weet hoe het schilderij tot stand is gekomen en het me goed doet hoe het Herman tegenwoordig vergaat: een ode aan de meester.
25 jaar muziektherapie… ik kan u verzekeren ik ben d’r niet anders van geworden.

Binnen de lijntjes

_DSC4395-Edit

“Mag ik u wat vragen?”, zei de jongeman toen hij me na een paar honderd meter eindelijk had ingehaald,
“heeft u ons daarnet stiekem gefotografeerd?”
“Nou nee”, zei ik, “niet speciaal, ik probeer gewoon wat van het strandleven te verbeelden. Het gaat me in dit geval meer om de compositie en de sfeer dan om de mensen.”
“Nou ja, je hoort tegenwoordig van die rare dingen, weet u?”
“Zeker, maar maak je geen zorgen hoor, jullie pasten gewoon in een leuk tafereeltje. Je was zelf ook druk aan het foto’s maken, zag ik.”
“Ach ja, foto’s maken is mijn vrouw haar ding, ik kan d’r niks van. Maar ja, zo komt ze er zelf ook eens op met de kleine.
Zou u misschien ons drieën op de foto willen zetten? Met onze camera?”

En na ons aan elkaar voorgesteld te hebben liepen we samen terug naar zijn vrouw en kind. Ik fotografeerde ze met hun EOS en we namen afscheid.
“Wacht, ik geef je een kaartje met m’n websiteadres, dan begrijpen jullie misschien wat ik hier doe op het strand…”

Samen alleen

“Ik had het nooit gered zonder Mijn Twee” zei ze, uitgeput en met droevige ogen “maar hoe gaat het met jou?”
“Goed genoeg, lieve tante”, zei ik  “en nu moet je er maar wat aan proberen te wennen.”

Dag Henk…..

Come rain or come shine

beach-collage-Col-Edit

Aan m’n kleine vriendjes:

I’m gonna love you like nobody’s loved you, come rain or come shine
High as a mountain deep as a river come rain or come shine
I guess when you met me it was just one of those things
But don’t ever bet me cause I’m gonna be true if you let me

You’re gonna love me like nobody’s loved me come rain or come shine
Happy together unhappy together and won’t it be fine?
Days may be cloudy or sunny
We’re in or we’re out of the money.

But I’ll love you always, I’m with you rain or shine

Rain or shine.

Draadloos

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”12″ display_type=”photocrati-nextgen_pro_blog_gallery” override_image_settings=”0″ image_quality=”100″ image_crop=”0″ image_watermark=”0″ image_display_size=”800″ image_max_height=”0″ spacing=”5″ border_size=”0″ border_color=”#FFFFFF” display_captions=”0″ caption_location=”below” ngg_triggers_display=”always” captions_enabled=”0″ captions_display_sharing=”1″ captions_display_title=”1″ captions_display_description=”1″ captions_animation=”slideup” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″] Vandaag de dag doen we alles draadloos. We hebben draadloze telefoons, draadloze deurbellen, draadloze babyfoons, draadloze lichtschakelaars, draadloze camera’s en we gaan zelfs draadloos onze batterijen opladen. Geen gedoe meer met te korte of veel te lange telefoonsnoeren, luister of kijk naar je baby terwijl je bij de buren op bezoek bent, kijk op je i-phone wie er bij de deur staat en dim het licht terwijl je op de bank hangt, en ja, droog je was draadloos!

De wasdroger is misschien wel het eerste apparaat dat dit draadloze tijdperk inluidde. Ondanks dat deze techniek al 30 jaar oud is en breed geaccepteerd is het merkwaardig genoeg nog niet overal verkrijgbaar. De backup-systemen zie je gelukkig nog overal om je heen. En ik moet zeggen, de look and feel van die oude techniek heeft zeker wat.

Een prachtig tableau

_N7K7261Waarbij ik meestal vertrek bij een aantrekkelijke lucht en er een landschap bij zoek ging het Gerald Schuil hier juist om de voorgrond. “Ik had de lucht al klaar, die schilderde ik laatst bij Termuntenzijl maar het begon toen zo hard te regenen dat ik er mee moest ophouden.” “Deze locatie is mooi om het schilderij af te maken”, verklaarde hij vanaf ‘mijn plek’ op de dijk.

Zijn werk wordt inderdaad prachtig. Maar het was vandaag wat mij betreft ook heel mooi bóven de horizon. Nou ja, dan doe ik vandaag alleen het luchie, als herinnering voor Gerald aan wat’ie niet schilderde…..

ZZZZZZZZZZZZZZomerrr………

_N7K0481In de ochtend gaat het nog. Maar als de zon maar even te fel wordt staat ze op en scharrelt naar het enige vrije schaduwplekje, voor de printer naast m’n monitor. En als ze dan toch even wakker is, kijkt ze me dromerig aan en zegt: ‘Zzzzomer, nog één keertje. Wil je het gordijn dichtdoen en me verder laten slapen?’

Dat doe ik dan maar.

 

Stadse fratsen in Kruisweg?

_DSC3779Nou, het leek d’r wel op. Reden dezes: een reunie. Met een man of honderd is er de hele dag flink gereunied. Uit alle windstreken vonden oud Kruiswegsters hun weg ‘noar hoes’. En na de lunch ‘wer der ien dörp wat rondstruund’. Veel verhalen over wie waar woonde en wie wat beleefde. En dat alles ondersteund door her en der bordjes met foto’s van hoe het er vroeger uitzag. Een idee van Popko van der Ploeg.

Kortom, een gezellige drukte van jewelste. Het leek wel een zonnige zaterdag ien Stad…

CVVB 4Bier Kampioen

_DSC3186De doelpuntkanonnen van  CVVB4Bier haalden eerder deze dag de kampioenszege binnen tegen FC LEO. Onze jongens wisten met 5 treffers en slechts twee tegendoelpunten de tegenpartij te verslaan, wat tot uitzinnige vreugde leidde. Zoals de naam van het voornamelijk uit vrienden bestaande team al doet vermoeden werd het feest reeds op het veld met alcoholische versnaperingen ingeleid…….

Aldus zou Philip Bloemendal het gezegd kunnen hebben. Tsja, sportfotografie een vak apart. Later meer op mijn Facebook pagina.

 

Vrolijk Kerstfeest!

_DSC0091Eindelijk dan een beetje wintersfeer. Ik vond al dat Moedertje Natuur de afgelopen tijd een beetje in de war was. Maar gelukkig had ze schijnbaar toch nog een goedmakertje voor ons in petto. Hmm, daar raak ik weer van in de war.

Vrolijk Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar allemaal!

Bezoekers

_DSC1085Grijs, vochtig, koud en heel stil. Alleen het vuurtorenlicht probeert zuchtend een geluid na te doen.

Totdat deze jongens op de schutting gaan zitten en zowaar een geluid voortbrengen. Niet écht een oorstrelend gezang, maar toch…..

“Dorpsverandering Kruisweg”

_DSC0567Sinds 1986 staan ze er: de ploeger, de zaaier en de maaier. Een in steen uitgehakt symbool van arbeid en geplaatst op de hoek van waar ik woon. De plaquette schrijft: “Dorpsvernieuwing Kruisweg 1986”. Een aardig monumentje vervat in een muurtje met zitplekjes voor de passant.

Maar door de jaren heen waren het steeds minder passanten die plaatsnamen, het werd een hangplek voor jongelui. Op zich geen enkel probleem, maar de dorpelingen werden toch wel flauw van het al jaren durende frequente bezoek van (soms heel onaardige) langzitters. Het werd een issue in het dorp en van alles werd geprobeerd om het wat rustiger op de kruising te krijgen. Uiteindelijk heeft de burgemeester in overleg met de Vereniging Dorpsbelangen en de aanwonenden besloten om het muurtje te vervangen door een heg.

Daarom is het stenen drietal een weekje op vakantie en komt weer terug wanneer het decor waarin ze staan vervangen is. Een hele verandering, maar uiteindelijk blijft het zoals het was: Kruisweg, de ploeger, de zaaier en de maaier.

Op mijn portfoliopagina staat een fotoserie van de verandering die ik de komende periode op de voet zal volgen.

Zwaar weer, manne!

_DSC4689Ameland, afgelopen zaterdag. De demonstratie van de lancering van de Abraham Fock. Een acht-tal paarden trekken de trailer van de reddingboot zover de zee in dat de boot het ruime sop kan kiezen. Geheel tegen hun natuur in lopen de paarden tot wel een meter diep de branding in. Tsja, en als die dan gaat dan moet het weer wel meewerken, want een demonstratie met een blauwe lucht en een gladde zee slaat natuurlijk helemaal nergens op! Zo zie je maar weer, ieder nadeel heb z’n voordeel….

Oesters!!!!

_DSC2519_8_7Hmm, lekker! Dat zeggen ze tenminste, ik heb er nooit een gehad. Deze oesters leven in de haven van Lauwersoog en aan de voet van de dijk daar in de buurt. Ik heb vorig jaar een man ontmoet die uit Amsterdam kwam aangereden om een vrachtje te oogsten. “Lekker voor op de barbeque, met wat sambal” (het was een Chinees). De oesters zijn hier gekomen in de ballast tanks van de schepen die uit warmere oorden komen, heb ik me laten vertellen.

Nou leuk, zul je misschien zeggen, maarrrr, er zijn inmiddels ook verontrustende berichten over zeer ernstige verwondingen die je kunt oplopen wanneer je erop gaat staan. Ze zijn zo ragscherp dat ze zelfs door rubberen surfschoentjes snijden om vervolgens in de onstane wond af te breken!  En, tsja, wie loop’n welles wad, hiero. Dus ik zeg: Oe, Oesters!!!!!

Da Mouse

_DSC2877Een testopname met m’n nieuwe Sigma 17-70 VR Macro. Muisje is oud, een jaar of 20, en is alleen nog geinteresseerd in eten. Maar liefst vier keer per dag vindt ze dat ze honger heeft. En tegenwoordig springt ze dan op m’n bureau, gaat recht voor me zitten voor het toetsenbord tussen m’n onderarmen en kijkt me alleen maar aan. Miauwen kan ze allang niet meer, soms kraakt ze nog wat. En er is maar een ding om haar daar weg te krijgen: opstaan een nog maar een bakje eten geven….

Hoogstandje

DSCN8686Onder het motto “hoogstandje met hoogwerker in Kruisweg e.o.” heb ik afgelopen zaterdag op grote hoogte een aantal huizen in ons dorp gefotografeerd. Het betrof een actie van het bestuur van ons dorpshuis. Er waren niet al te veel aanmeldingen en het weer was niet écht geweldig dus hebben we (Gert, de eeuwig coole machinist van het monsterding, en ik) ook de tijd kunnen nemen om op 30 meter hoogte eens in het rond te kijken (niet naar beneden kijken!!!). Je kunt dus binnenkort een leuk ver-hoog-gezicht verwachten van de omgeving. Maar eerst de opnamen van de klanten in orde maken.

Sorry, we’re closed

_DSC3790Hmm, het wil maar niet lukken met de temperatuur. Rond het middaguur zaten we bijna vast op de Grimsel. Ja, weer de Grimsel. Het werd al wat kouder op weg naar boven, maar dat we in een sneeuwstorm zouden belanden vond ik eigenlijk ook een beetje overdreven. En dat hotel Grimsel dan de deur losmaakt voor eventueel strandende pas-gangers, ho-maar.

Ohlala!

30-4-86-271Dat was de titel bij deze foto. Gemaakt voor het personeelsblad van de gemeentepolitie Groningen in 1986. Ook toen was de beveiliging tijdens koninginnedag al uitstekend geregeld. Een mannequin verlaat het podium op de Grote Markt om zich om te kleden voor de volgende opkomst, scherp in de gaten gehouden door de mannen in blauw. Leuk werken, daar bij de politie!

Bijna

_DSC9970Het mag dan soms al lekker zonnig zijn, met temperaturen ver boven het vriespunt, het duurt nog wel even voor de laatste sneeuw uit de schaduwrijke plekjes verdwenen is.  Dit is het boerenlandpad van Westers in de  Negenboerenpolder. Achter de dijk begint de kwelder.

Geboekt!

_DSC9439De sneeuw is bijna helemaal weg en er ligt nog maar een dun laagje ijs op het water. Hmm, ook al weer zo’n zin in de zomervakantie? We hebben alweer geboekt voor komende zomer! Helaas moest de accomodatie wel wat aangepast worden aan het budget dat overgebleven is na zo’n winter. 🙁

Afscheid van een goede vriend

_DSC0100Nou, toch maar een set winterbanden. En een andere auto. Na vier en een half jaar en meer dan 100.000 kilometer heb ik onze trouwe V40 tegen een boom aan laten schuiven. Nee, er was geen weeralarm, ik moest gewoon ergens zijn en de weg was droog. De wind joeg wel wat stuifsneeuw over de provinciale weg en het bleek daarom op sommige stukken toch verraderlijk glad te zijn. Bij het accelereren na een bocht was er geen houden meer aan. Jammer.

Nog nooit heb ik me zo veilig gevoeld als in deze jongen. Nooit heb ik zo een betrouwbare bak gehad. Nooit had ik zo’n mooie kar gereden. Nooit met zoveel op de teller toch zo lang zo hoog in de bergen geweest. Nog nooit zo een rijk gevoel in m’n eigen auto gehad. Ik had nooit gedacht dat je zó kon balen bij het achterlaten van een auto.

Weeralarm!

_DSC7958Ofwel: als je toch nergens meer heen kunt, pak dan je camera en stap in! Het maakt niet uit waar je terecht komt. Als je maar voorzichtig genoeg bent zodat je ook weer thuiskomt. Omdat het juist tijdens de buien erg mooi is , enige tips ter voorbereiding  en voor onderweg:

Neem extra mee (naast je fototas, natuurlijk): een doekje voor je camerabody (de sneeuw smelt direct op je nog warme camera) , een lensdoekje, telefoon, een volle tank brandstof (je weet maar nooit), een schep en twee jutezakken.

Laat je statief maar thuis, want zolang wil je niet buiten staan prutsen.

Denk niet dat je je handschoenen voor dat ene plaatje ook wel even in de auto kunt laten liggen. Je camera is binnen enkele minuten ijskoud en zoals gewoonlijk zie je na die ene foto ook direct 10 meter verderop dat andere plaatje dat je wilt maken.

Blijf je lens poetsen met het daarvoor bestemde lensdoekje (!), ik heb hele mooie foto’s afgekeurd omdat de nattigheid op de lens op de verkeerde plek zat. Draag je camera zoveel mogelijk uit de wind met de lens naar beneden.

Het is ‘noodweer’ dus maak je foto’s snel maar pas op, tijdens een winterse bui heb je geen licht! Daarbij doet de sneeuw de meter wel vermoeden dat er licht is. Hmm. Een stop overbelichten en schrapzetten dan maar. Maak er dus met een seconde er tussen een stuk of wat. (bovenstaande foto is genomen met 1/20 seconde, wat me nog nét lukt met een 12 mm).

Ga naar plaatsen waarvan je denkt de foto’s te maken die je zou willen maken. Rij daarheen via de routes die je goed kent, het is in situaties als deze makkelijk te weten waar de weg ophoudt en de, inmiddels dichtgewaaide, sloot begint.

Doe er ook weer niet al te moeilijk over. Wanneer je het om allerlei redenen niet leuk meer vindt, ga op je gevoel af en keer om (denk om die sloot!).

Oh ja, een kerst-cdeetje en een kan koffie doen ook veel. Het zwakt ook een beetje het gevoel af dat je er om de 50 meter uit moet.

Bie Diek

_DSC2076_5_4_ver2-2

Daar waar de weidsheid
 van het Hogeland ophoudt,
 het oneindige eindigt
daar moet je zijn
 voor een nieuwe einder,
 een nieuw perspectief
laat je verwonderen
 door het nieuwe en oude,
 het droge en natte
beklim de kering
 keer op keer
 en verleg een grens.

Tot 1 maart 2010 hangen een 8-tal foto’s uit mijn portfolio “Bie Diek” in het waterschapshuis van waterschap Noorderzijlvest te Groningen.

Hmm, best wel cool!