Ik weet nog hoe het was

Tuurlijk, want ik maakte er een foto van. Met een Nikon F2 en een 28mm/2.0. Kodak Gold 100 was regelmatig in de aanbieding. Zeker zo in de zomer.
In die zomer. Toen we te horen kregen dat ons telefoonnummer 1002 zou worden. We opeens een tuin hadden met een aalbessenstruik en appel- en pere-bomen (precies, zonder n). Waar poes Nikki met grote ogen rondhuppelde omdat ze voor het eerst voelde hoe het lange gras haar buikje kietelde. Waar ’s avonds om elf uur de helft van de straatverlichting uitging. En waar je, net als op vakantie, van een kilometer afstand een fietser hoorde naderen aan het gejank van de dynamo.
De geur van siepels, stront en Wad. De kleur van rijpend graan, van aardappels in de bloei. Het gepiet van scholeksters, de fluitende wiekslagen van de ganzen. De dijk altijd in zicht. En de soms oorverdovende stilte van het hier zijn.

25 jaar later is het nog bijna net zo. Alleen leg ik nu m’n herinneringen vast met een iPhone.

 

Stadse fratsen in Kruisweg?

Nou, het leek d’r wel op. Reden dezes: een reunie. Met een man of honderd is er de hele dag flink gereunied. Uit alle windstreken vonden oud Kruiswegsters hun weg ‘noar hoes’. En na de lunch ‘wer der ien dörp wat rondstruund’. Veel verhalen over wie waar woonde en wie wat beleefde. En dat alles ondersteund door her en der bordjes met foto’s van hoe het er vroeger uitzag. Een idee van Popko van der Ploeg.

Kortom, een gezellige drukte van jewelste. Het leek wel een zonnige zaterdag ien Stad…

Vrolijk Kerstfeest!

Eindelijk dan een beetje wintersfeer. Ik vond al dat Moedertje Natuur de afgelopen tijd een beetje in de war was. Maar gelukkig had ze schijnbaar toch nog een goedmakertje voor ons in petto. Hmm, daar raak ik weer van in de war.

Vrolijk Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar allemaal!

“Dorpsverandering Kruisweg”

Sinds 1986 staan ze er: de ploeger, de zaaier en de maaier. Een in steen uitgehakt symbool van arbeid en geplaatst op de hoek van waar ik woon. De plaquette schrijft: “Dorpsvernieuwing Kruisweg 1986”. Een aardig monumentje vervat in een muurtje met zitplekjes voor de passant.

Maar door de jaren heen waren het steeds minder passanten die plaatsnamen, het werd een hangplek voor jongelui. Op zich geen enkel probleem, maar de dorpelingen werden toch wel flauw van het al jaren durende frequente bezoek van (soms heel onaardige) langzitters. Het werd een issue in het dorp en van alles werd geprobeerd om het wat rustiger op de kruising te krijgen. Uiteindelijk heeft de burgemeester in overleg met de Vereniging Dorpsbelangen en de aanwonenden besloten om het muurtje te vervangen door een heg.

Daarom is het stenen drietal een weekje op vakantie en komt weer terug wanneer het decor waarin ze staan vervangen is. Een hele verandering, maar uiteindelijk blijft het zoals het was: Kruisweg, de ploeger, de zaaier en de maaier.

Hoogstandje

Onder het motto “hoogstandje met hoogwerker in Kruisweg e.o.” heb ik afgelopen zaterdag op grote hoogte een aantal huizen in ons dorp gefotografeerd. Het betrof een actie van het bestuur van ons dorpshuis. Er waren niet al te veel aanmeldingen en het weer was niet écht geweldig dus hebben we (Gert, de eeuwig coole machinist van het monsterding, en ik) ook de tijd kunnen nemen om op 30 meter hoogte eens in het rond te kijken (niet naar beneden kijken!!!). Je kunt dus binnenkort een leuk ver-hoog-gezicht verwachten van de omgeving. Maar eerst de opnamen van de klanten in orde maken.